شهید کورش حیدری

از همان کودکی علاقه زیادی به قران داشت.کلاس قرانش ترک نمیشد.می دانست آرام بخش جان های خسته قران است پس از همان ابتدا با آن انس گرفت.در زندان عراق به خاطر شکنجه های فراوان چشمان خود را از دست داد.

روز قبل از شهادت مثل اینکه خودش از قبل می دانست دست به دعا برداشت و طلب کرد که بار دیگر بتواند قران بخواند.

صبح روز بعد دیدگانش بینا شده بود . قران را باز کرد. بوسید و سوره ای خواند و بعد...........